کپل ( پولو )

ژانویه 29, 2017

آماندا و جیسون ریناارت ، ۲۳ آبان ۱۳۹۰ –  انتاریو ، کانادا

سلام دوستان من کُپُلم؛

من خیلی خوشحالم که اینجا پیش خانواده جدیدم در کانادا زندگی میکنم. اونها اسم منو عوض کردند و صدام می کنند “پولو” ، چون توی یک سفر به ونیز با زندگی “مارکوپولو”  آشنا شدند و فکر می کنند که من هم مثل “مارکوپولو” دنیا را گشته ام. من در نوامبر به پدر، مادر و برادر بزرگم که اسمش  “خرسی” هست پیوستم.

از دنیا رفتن سگ قبلی خانواده که یک فرشته کوچک به اسم “مکّی” بود ، باعث شد که من زندگی جدیدم را با خانواده عزیزم شروع کنم.  آنها من را “امید” زندگیشان می دانند و من به خاطر عشقی که بهشان دارم مثل رادار گوشهام همیشه تیزه  و مراقبم که اتفاقی برایشان نیفتد. برادر بزرگم “خرسی” داره یواش یواش عادت میکنه به داشتن یک خواهر بازیگوش مثل من. ما خیلی دوست داریم که با هم بدویم.

هفته قبل، پدر و مادرم من را بردند به محل مورد علاقه برادرم “خرسی” . یک مزرعه بزرگ با یک استخر آب بزرگ در وسطش. من زودی پریدم توش ولی وای که چقدر سرد بود. حالا همش منتظرم که زودتر هوا گرم بشه تا من بتونم مثل “خرسی” شنا کنم. خیلی هم خوشحالم که این تابستان ، با خانواده به یک خانه بزرگتری میریم که هم به مزرعه نزدیکتره و هم حیاط بزرگتری داره.

دلم میخواد که از همه اونهایی تشکر کنم که باعث شدند من به خانواده جدیدم برسم . مامانم چند تا از عکس های من را توی این نامه گذاشته و به زودی عکس های شنای من در استخر را برایتان می فرسته.

بوسه های فراوان  پولو- کپل

اشلی ( سترایدر )

ژانویه 29, 2017

ماریان و خانواده – مهر ۱۳۹۰ – انتاریو، کانادا

در یکی از آخرین روزهای ماه اکتبر ۲۰۱۱، من عکس یکی از قشنگترین سگ هایی که در عمرم بهشون برخوردم رو دیدم. با در نظر گرفتن اینکه من تعدادی از کمیاب ترین سگ های عظیم الجثه رو نگهداری کردم میشه فهمید که من با سگ های زیبا غریبه نیستم.

اخیرا بعد از چند سری مشکل که برای چند تا از سگ هام پیش اومد، تصمیم گرفتم که سگ بعدی ام رو از نژاد شپرد انتخاب کنم که کمتر مشکلات ژنتیکی داشته باشه و در تحقیقم به نژاد آنتولیان شپرد برخوردم و دنبال پیدا کردن سگ بعدیم از این نژاد بودم.

اشلی که قشنگترین حالت نگاه رو توی چشماش داره رو پیدا کردم.   بعد از کلی تست و آزمایش،۳ روز طول کشیده بود تا اشلی با هواپیما و ماشین به اینجا برسه از اولین باری که دیدمش، فهمیدم که قراره که ما همیشه با هم باشیم، فکر میکنم که خود اشلی هم همینطور فکر کرد.

من همیشه با اشلی راجع به میثم حرف میزنم. میثم بزرگوار ترین و بخشنده ترین صاحب موقت سگی است که مسولیت داشتن سگ را با همه وجود پذیرفته و نشان داده که خوب میداند که سگ ها فقط برای مدت کوتاه و دوران خوشی ما با ما نیستند و ما مسئولیت همیشگی اونها رو داریم. وقتی که میثم نتونست که خودش اشلی را نگه داره، همه تلاشش رو کرد که مطمئن بشه اون بهترین زندگی رو داشته باشه.

اشلی همیشه به شنیدن اسم میثم عکس العمل نشون میده و من میدونم که خیلی دلش برای میثم تنگ شده. اشلی با من (ماریان) و خواهرش، لوسی که از  نژاد گلدن برنزه زندگی میکنه.

موقعی که اشلی تازه پیش ما آمده بود، ما سایه صداش می کردیم چون مثل سایه همیشه دنبالمون بود و همیشه از همه چیز می ترسید. حالا دیگه اسمش سترایدر هست و بی اندازه با همه چیز راحته و از هیچی نمی ترسه.  سترایدر با اون پاهای بلندش با گام های بلند همه جا میره و مثل یک بز کوهی، شجاعه  و همه چی در موردش فوق العاده هست.

من هر روز از صبح تا شب از دیدن چشمای قابل اعتماد ستریدر لذت میبرم . از تیم وفا متشکرم که به ستریدرکمک کردند که پیش من بیاد. من همیشه از اینکه او با ماست، شکرگزار هستم و تا زمانی که خدا بخواهد، مراقب او خواهم بود و میدونم که او هم همیشه مراقب ماست.

ستریدر ، ماریان و  لوسی

لاست ( لوسی )

ژانویه 29, 2017

کریستین و دان،  آذر ۱۳۹۰ انتاریو، کانادا

پدر و مادر لوسی طی‌ چند ماه گذشته خیلی‌ خوب باهاش کار کردند. لوسی خیلی‌ اعتماد به نفس پیدا کرده و مثل اوایل ورودش که از خیلی‌ چیزا می‌‌ترسید نیست.

شاید اونا زیاد اهل نوشتن نباشند، اما از رو صحبتای تلفنی که باهاشون داشتم میشه تشخیص داد که لوسی رو خیلی‌ دوست دارند و خودشونو متعهد میدونند که اونو همیشه شاد و راضی‌ نگه دارند و زندگی‌ خوبی‌ براش فراهم کنند. این یاداشت کوتاهی از  مادر مهربان و همیشگی‌ لوسی است.

لوسی خیلی‌ دوست داشتنی و زیباست و مطمئنا یکی‌ از چیزایی که همیشه دلخواهم بوده. وفا، از همه کارایی‌ که برای لوسی انجام دادی ممنونم، همین طور از همه کارایی‌ که داری برای کمک به سگای نیازمند ایرونی‌ انجام میدی! لوسی به خوبی‌ توی خانواده کوچیک ما جا افتاده و ما از رفتارهای عجیب و غریب و فضولی‌های خنده دارش کلی‌ لذت می‌‌بریم. اون عاشق ماشین سواری و مسافرته و پیاده روی‌های طولانی و ماجراجویی رو دوست داره.”

لورین مارشاانت

حمایت حیوانات بلو مون – کانادا

چند خط هم از میثم، دوست و حامی پناهگاه که لاست را نجات داد، و نهایتن با  اشلی که سگ پناهگاه بود فرستادش به کانادا :

از زمانی که یادم میاد عاشق حیوانات بودم، به خصوص سگها و همیشه دلم می خواست که یه سگ داشته باشم. اواخر سال 1389 بود که نمی دونم چرا دائم به این مسئله فکر می کردم و بلاخره تصمیم گرفتم که یه سگ بخرم. نژادی که همیشه عاشقش بودم، یه جرمن شپرد اصیل.

خلاصه شروع کردم به جستجو و با دوستم پیش پرورش دهنده های مختلف می رفتیم. یه روز تو راه برگشت بودیم که یکی از دوستام بهم تلفن کرد و گفت که بیا یه سگ اومده توی کوچه. وقتی رسیدم دیدم یه سگ سیاه خوشگله که از ترسش بین ماشین و دیوار پنهان شده. سعی کردیم به یه نحوی بیاریمش بیرون. یه تیکه گوشت آوردیم اما علاقه ای نشون نمی داد. بعد یه زنجیر انداختیم دور گردنش و سعی کردیم با اون بکشیمش بیرون اما مقاومت می کرد و ما هم برای اینکه اذیتش نکنیم اونو به حال خودش رها کردیم و رفتیم خونه. بعد از نیمه شب بود که صدای پارسشو از توی کوچه شنیدم. طوری پارس می کرد که انگار داشت درخواست کمک می کرد.

رفتم بیرون و دیدم باز هم پشت ماشین پنهان شده. سعی کردم با نوازش و حرف زدن باهاش اعتمادشو نسبت به خودم جمع کنم. کمی این کارو کردم و بعد برگشتم خونه تا یه چیزی براش بیارم که بخوره و درو پشت سرم باز گذاشتم. وقتی برگشتم دیدم با تردید به در نزدیک شده و دائما ً این پا اون پا می کنه. بلاخره دلشو به دریا زدو اومد تو منم به محض اینکه پاشو گذاشت تو درو بستم.

فردای اون روز به شهرداری زنگ زدم و ازشون پرسیدم که با این سگا چی کار می کنن؟ اونا هم گفتن که می کشنشون!! روزهای بعد در این فکر بودم که چی کار کنم که همسایه ی عزیزمون، خانم معماریان، بهم گفت که تو می خواستی سگ بگیری و حالا این موجود با پای خودش اومده پیش تو و در واقع به تو پناه آورده. این سگ نیاز به خونه داره و تو باید به جای خریدن یه سگ اینو نگهش داری. خوب منم تصمیم گرفتم نگهش دارم و اسمشو هم گذاشتم “لاست”.

لاست سگ مهربونی بود که عاشق آدما، بازی و تفریح بود مخصوصا ً تعقیب و گزیر. اون تقریبا ً 8 ماه با ما بود. من تصمیم داشتم برای ادامه تحصیل به خارج از کشور برم. برای همین تصمیم گرفتم قبل از رفتنم مطمئن بشم که بعد از من زندگی خوبی خواهد داشت. این شد که با کمک وفا او و خواهرش اشلی راهی کانادا شدن تا اونجا زندگی ای که لیاقتشو داشتن و تو ایران نمی تونستن داشته باشن رو به دست بیارن.

حالا که می دونم اون به چیزی که استحقاقشو داشت رسیده خیلی خوشحالم و خوشحالم که تونستم وظیفه و مسئولیتی که در قبالش داشتم رو به خوبی انجام بدم. از تیم وفا و تمام کسانی که در این راه کمک کردن بی اندازه سپاسگزارم. برای لاست و خانواده ی عزیزش آرزوی زندگی طولانی و سرشار از شادی دارم و امیدوارم که یه روز دوباره ببینمش.

میثم

کرا

ژانویه 29, 2017

بریتانی و الی – 23فروردین ۱۳۹۱ – سیاتل، آمریکا

سلام بچه ها. اسم من کرا، قبلا آیدا بود.

الان دارم از اولین سفری که با خونواده رفتم، براتون می نویسم. داریم می ریم ایالت کلرادو که خونواده الی و دختر خاله جدیدمو ببینیم . درسته که گاهی بی تابی می کنم ولی همیشه آماده ماجراجویی هستم.

عاشق اینم که با خونواده ام تو سیاتل زندگی کنم. از یه طرف دلم برای بقیه سگهایی که تو خونه موقت باهاشون زندگی می کردم، تنگ شده ، (ما اونجا یه زمین بزرگ هم برای بازی داشتیم) ، اما از طرف دیگه دلم می خواد همه فقط به من توجه کنن. پدر موقتم کلی رفتارهای قشنگ بهم یاد داده . الان هم دارم تمرین می کنم تا موقع ترس، واکنش هام آرومتر باشه. تازگیها دارم با قلاده پیاده روی می کنم و یاد می گیرم که از آدمها و سگ هایی که تو محل می بینم، نترسم. پارک سگها رو برای این دوست دارم که توش میتونم بدون قلاده بازی کنم و خوش بگذرونم. من سریع ترین و مهربون ترین سگ این دور و ور هستم. خوب بلدم به ظاهرم برسم ، واسه همین کلی از سگها دنبال منن. تازه اینجا یه ساحل هم واسه سگها داره! بالاخره یه روزی اونجا شنا می کنم، ولی الان همین که تنی به آب بزنمو شکمم خیس شه ، برام کافیه.

من اینقدر سگ خوشگلی هستم که عمرا اگه لنگه مو پیدا کنی! مامان بابام مطمئنن که من میکس Corgi ، سگ گله و یه نژاد دیگه ام. چون من بانمک ترین و تا شو ترین (انعطاف پذیر ترین) گوشها رو دارم، تازه دمم هم مثه پر می مونه (که البته این ویژگیم به دوستام تو پناهگاه وفا کشیده)

یه ویژگی خیلی خاص من اینه که عاشق سبزیجاتم! کلم قرمز خام یکی از خوراکی های مورد علاقمه. اصلن خدا منو واسه زندگی تو شهر سیاتل ساخته

سرگرمی های من دویدن، جویدن شاخ گوزن، بازی با جغجغه هامو سر به هوا بودن تا حد ممکنه (یه وقتهایی با رختخوابم هم کشتی می گیرم!) ، و بو کردن همه چیز(این یکی رو داشت یادم می رفت.)

آدم های دور و برم ، بهترین دوستای منن، اما من یه میلیون تا دوست خوب دیگه هم دارم! اولش جلو غریبه ها یه کم عصبی می شم ، اما چند دقیقه ای که بگذره دیگه نمی تونم جلو خودمو بگیرمو سر تا پاشون رو لیس نزنم! یه جورایی کشته مرده دوستم Andrew هستم که یه آدم به تمام معناست ؛ اما یه خانمی قبل از من قاپشو دزدیده؟

من از یه دوره آموزشی با نمرات عالی فارغ التحصیل شدم. هر روز هم کلی چیزهای جدید یاد می گیرم. کاری هم که تازگی یاد گرفتم و خیلی دوست دارم با ” پنجه دست دادنه”.

من کلی سفر کردم تا بالاخره خونواده ام رو پیدا کردم و جا داره اینجا از همه اونهایی که به من در این راه کمک کردن ، تشکر کنم.

خانومچه ( کیا )

ژانویه 29, 2017

خانواده تالی – ۲۱ فروردین ۱۳۹۱ – شهر الامیدا، کالیفرنیا

من عاشق این برچسب های پشت ماشین ها هستم . باید به کسی که می تونه توی 1 تا 6 کلمه یک پیغام کامل و پرمعنی رو منتقل کنه، آفرین گفت . شاید اتفاقی نبود که چند هفته قبل، برای اولین بار، چشمم به یکی از این برچسب ها افتاده که نوشته بود “کی، چه کسی رو نجات داده ؟ ”

“کیا” ( قبلا به نام خانومچه صداش می کردن)، 4 ماهه که با ماست و ما خیلی از این مسئله خوشحالیم. مسافرت طولانیش تا آمریکا ثابت کرد که اون یک مسافر عالیه. اون از اینکه به هر جایی بره خیلی لذت می بره. حتی اگر لازم بشه که تمام روز رو تو ماشین بشینه تا به تمپ یا آریزونا برسه، یا دو ساعت طول بکشه تا به مونتری برسه. در هر حال، در مقصد فقط با یک پیاده روی یا گردش در ساحل، اون خیلی خیلی خوشحال و راضی می شه .

البته ، مسافرت چیزی نیست که هر روز پیش بیاد . بیشتر روزها برای اون و البته برای ما، طبق روال عادی می گذره. صبح با یک پیاده روی حدود 1 مایلی شروع می شه، که البته هر روز یک تجربه تازه برای اون داره. ما در جایی خوندیم که سگ هایی از نژاد “کیا” احتیاج به تمرین زیادی دارن ، و ما هم سعی کردیم که این نیاز رو برآورده کنیم. البته دویدن، بخش مهمی از زندگی من هم هست و از زمانی که شروع به این کار کردم، حدود 15 پوند وزن کم کردم . “کی ، چه کسی رو تمرین می ده ؟”

چیزای معمولی زیادی هست که ما خیلی در مورد کیا، ازش لذت می بریم. وقتی روی زمین خوابیده، می تونه همه چیز رو زیر نظر بگیره، البته بدون اینکه سرش رو تکون بده. اون عاشق اینه که یه کفش، جوراب یا یه شاخه درخت رو از بیرون بگیره و بیاره تو ، البته نه برای جویدن، بلکه برای اینکه به بقیه نشون بده که چه چیزهایی داره. اون از بازی کردن در داخل خونه لذت می بره و البته آخر هفته ها رو می می تونه حسابی بخوابه و دیر بیدار بشه .

ما در هر حال خیلی دوستش داریم، هر چند که یک سگ عالی نیست، ولی هر روز در حال بهتر شدنه. اون دوست داره که گاز بگیره، البته خیلی آهسته و اینکه دوست داره که خیلی بازیگوشانه، بپره روی مهمونها، البته یکم زیادی هم پارس می کنه .

اما دستورات بشین، بمون، تکون بده و برو بیار رو هم خیلی خوب انجام می ده. بعضی وقتها، اون خیلی مهربانانه لیس می زنه، یا با دستش به آدم می زنه. اون عاشق آدمهاست (البته بجز پستچی) و البته یک بخش بزرگی از زندگی ما شده. ما واقعا امیدواریم که اون برای یک مدت واقعا طولانی با ما باشه .

فالون (یاکوزا)

ژانویه 29, 2017

کلودیا کولی – ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۱-  ویلمینگتون، آمریکا

YAKUZA, Yalissa- به افتخار فرح روان (Farah Ravon) و با اضافه کردن LL به وسط اسم، فالون (Fallon) نامیده شد.
” فالون” ۲۰ آذر ۱۳۹۱ ایران رو ترک کرد و در فرودگاه JFK نیویورک پا به خاک آمریکا گذاشت.

خانم شیدا اردلان او را به فرودگاه فیلادلفیا برد و ” لو” (Lou) از اونجا اون رو به ” انجمن دوستان با وفای حیوانات” در ویلمینگتون برد. بعد من و دوستم لیزا و سگم “هیلی” رفتیم دنبالش. هیلی و فالون خیلی زود با هم جور شدن و او با ما اومد خونه. ظرف سه روز فالون یاد گرفت که جای خوابش کجاست و فقط با یکبار نگاه کردن به من متوجه شد که چه جوری باید از پله های سکوی ورودی بالا و پائین بره. درها و صداهای داخل خونه چند هفته ای مشکل ساز بود. هیلی نقش مربی رو بازی می کنه و فالون با نگاه کردن به اون کلی چیز یاد می گیره. تو این مدت هیچ حادثه ای تو خونه به وجود نیاورده، اوایل یه کم با 4 تا گربه مون مشکل داشت و غرولند می کرد، اما حالا دیگه دوستشون داره ، مخصوصا “سیندر”رو .

فالون تا الان چند تا طالب داشته ، اما هیچ کدوم صاحب کاملا مناسبی برای او نبودن. ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۱، من قرارداد (فرم) سرپرستی او را امضاء کردم ، چون فکر می کنم اون خونه اش رو پیدا کرده، خونه ای که برای نیازهای خاص اون کاملا مناسبه. رابطه فالون و هیلی خیلی خیلی خوبه. هردوشون آدمها رو دوست دارن، مخصوصا آقایان را. بعله، درست شنیدین: فالون عاشق آقایونه و وقتی هیجان زده می شه، یه رقص خنده دار می کنه. به علاوه، اون عاشق اینه که با شما حرف بزنه، پیاده روی کنه (آموزش راه رفتن با قلاده تقریبا دو هفته ای طول کشید) ، و موهاشو شونه کنه (البته با حموم میانه خوبی نداره) ، و هر دوتا سگ معمولا از ماشین سواری لذت می برن. از وقتی که جای خوابش آماده شده، هیچ وقت لازم نبود که من اونو سر جاش بذارم. من فقط در جعبه رو باز می ذارم و او خودش می ره داخل تا یه چرت بخوابه؛ خیلی اون تو احساس امنیت می کنه.

فالون سگ خیلی شادیه، او واقعا شگفت انگیزه و بسیار باهوشه و یه موجود فوق العاده است که به مجموعه حیوانات خونه ما (به دوستان من تو خونه) اضافه شده. اون متوجه نیست که فقط سه تا پا داره و منم قرار نیست که این موضوع رو بهش بگم. ما دو تا خیلی خوشبختیم که همدیگه رو پیدا کردیم.

از صمیم قلبم از همه شما بچه های پناهگاه وفا ممنونم که اینقدر خوب مراقب اون بودین و همین طور مراقب بقیه سگهای خوش شانسی که تونستن خودشونو به پناهگاه شما برسونن.

با عشق و سپاس

کلودیا کولی

دلناز

ژانویه 29, 2017

خانواده کولدیکات – فروردین  ۱۳۹۱کسترو ولی – کالیفرنیا

ما عاشق “دلناز” هستیم!

“دلناز” برای اولین باربه پارک سگ ها رفت و همه چیز به خوبی پیش رفت. ما تا الآن برای بردن او به پارک صبر کرده بودیم، چون “دلناز” در کنار سگ های دیگه خجالتی ست و ما نمی خواستیم که بترسه.

خیلی بهش خوش گذشت. ما سعی کردیم که “دلناز” را با سگ های دوستانمون آشنا کنیم و اگر او با یک و یا دو سگ دیگه باشه بسیار عالی و سرگرم کننده است. “دلناز” یک دوست خوب داره که وقتی که این دو تا با هم هستن همش کشتی می گیرن و بازی می کنن. این دو تا با بازی کردن همدیگه رو  خسته می کنن.

ما “دلناز” رو برای قدم زدن به دریاچِۀ “شابو” می بریم و تا آزادش می کنیم، او با عشق شروع به دویدن می کنه. البته فقط وقتی که “دلناز” از ماشین ها و سگ ها دوره، اونو  آزاد می گذاریم. به نظر میاد که اونجا جای مورد علاقۀ دلنازه.

“دلناز” روزها با ما به محل کارمون میاد. تمام کارکنان عاشقش هستند و حتی بعضی ها سگ های خودشون رو میارن و اونها با هم تو حیاط بازی می کنن. روزهایی که ما باید کار کنیم، “دلناز” بسیار خوبه و تو دفتر می خوابه. او تا جایی که ممکنه می خواد نزدیک به صندلی من باشه. من خیلی دوست دارم که “دلناز” پهلوی من باشه، به خصوص وقتی که تنها هستم. “دلناز” وقتی که یک نفر میاد به من هشدار می ده.

بچه ها عاشق “دلناز”ند و او عاشق اونها. اگه من با “دلناز” تو خونه تنها باشم، او به طور مدام دنبال اونا می گرده. “دلناز” خیلی برای دخترم حوصله به خرج می ده. دخترم خیال می کنه که “دلناز” همبازیشه، اما “دلناز” اونو  خیلی دوست داره. “دلناز” بهترین سگ برای بچه هاست. دیروز پنجمین سالگرد تولد دخترم “مَکِنزی” بود. پانزده تا بچه تو خونۀ ما بودن. “دلناز” با همۀ اونها خوب بود. “دلناز” به استقبال تک تکشون اومد، ولی هیچ کدوم رو نترسوند.

شبا “دلناز” تو اتاق پسرم می مونه تا من و شوهرم بخوابیم. این کار به او کمک می کنه که به راحتی بخوابه و تنها نباشه. ما قبلاً “دلناز” رو تو جاش می خوابوندیم، ولی حالا تو تخت کنار ما می خوابه. “دلناز” اونقدر نرم و دوست داشتنیه که ما ناچار شدیم بگذاریم توی تختمون بخوابه.

“دلناز” بهترین عضو جدید خانوادۀ ماست و ما از بودن او بسیار خوشحالیم!

ما از خانمی که “دلناز” رو اسپانسر کرده متشکریم. “دلناز” بسیار مورد محبت ماست و ما با بودن او عشق رو احساس می کنیم.

آلکس

دلبند

ژانویه 29, 2017

خانواده فراتیچلی – اردیبهشت ۱۳۹۱سونل کالیفرنیا

از همان لحظه ای که عکس “دلبند” را در تارنمای “گروه نجات ژرمن شپردهای شمال کالیفرنیا” دیدم می دانستم که قسمت این است که “دلبند” دختر من بشود. من از قبلاً تصمیم گرفته بودم که یک سگ بالغ می خواهم، ولی وقتی که “دلبند” را دیدم بلافاصله یک ارتباط عاطفی با او را حس کردم. از آن لحظه می دانستم که ما دو تا با هم خواهیم بود. وقتی که من “دلبند” را روز پذیرش دیدم، نتوانستم خودم را با هیچ سگ دیگری تصور کنم و بدون او آنجا را ترک کنم.

“دلبند” دارای شخصیتی بسیار ملایم، شیرین و مطیع است، ولی او به همچنین به یک سگ اجتماعی با اعتماد به نفس بالا بالغ شده است. “دلبند” زیبا، باهوش و با ادب است. او متناسب برای محیط شهرهای “کیلکِیر وودز” و “سانُل” است. “دلبند” یک همدم عالی برای راهپیمایی، قدم زدن و دویدن است و از حیات وحش و سایر حیوانات اهلی اینجا لذت می برد. “دلبند” با تمام سگ های محله و صاحبانشان خوش رفتار است. او حشرات را شکار می کند و انواع گیاه ها، ریشه ها و چوب ها را تغذیه می کند. “دلبند” برگ های کدو تنبل و سیب های تازه از درخت را دوست دارد.

“اِستیو” دور حیاط را حصار کشیده است و دیگر “دلبند” خیلی جا برای بازی و گردش کردن دارد. او عاشق دراز کشیدن در حال جویدن اسباب بازی هایش و خوردن قاقالیلی های خوشمزه اش در راه پارکینگ و یا ایوان است. “دلبند” عاشق “اِستیو” است و با “اِسکایلِر” و دوستانش دوستانه رفتار می کند. “دلبند” و گربه ی ما “ایزی” با هم بهترین دوستها هستند. آنها عاشق یکدیگر هستند و با هم بازی می کنند! هر دو با هم بسیار مهربان هستند. من قول می دم که تا از آنها فیلم گرفتم برای شما بفرستم!

تمام خانواده ی ما، تمام دوست ها و همسایه ها عاشق “دلبند” هستند و “دلبند” هم عاشق همه ی ما است. او بسیار خوشحال و تندرست است. “دلبند” بزرگ و همچنین در حال رشد است!

با احترام

“دانا”

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.10150732390234783.463806.212270544782&type=3

http://www.bbc.co.uk/persian/world/2012/04/120409_l72_dog_story_vid.shtml