ژانویه 28, 2017
خانواده محمدی، ۴ تیر ۱۳۹۳، یوته بوری – سوئد
الان هشت ماهه که دخترمون شالیزار، اینجا پیش ما در سوئد زندگی میکنه. اصلا کار راحتی نیست که عشقی رو که آدم به اولین حیوان خونگیش داره رو بشه توصیف کرد ولی ما سعیمون رو می‌کنیم. قصه ما از روزی شروع شد که پدر و مادر من در سپتامبر ۲۰۱۳ از پناهگاه وفا بازدید کردند. به محض باز شدن در، سگی به سرعت برق و باد به سمتشون دوید.
واقعا شالیزار چابکترین سگی هست که ما تا به حال دیدیم. خلاصه عشق در اولین نگاه کار خودشو کرد و پدر و مادر من تصمیم گرفتند که شالیزار رو با خودشون به سوئد بیارن.به خاطر قوانین سخت دولت سوئد برای آوردن سگ از خارج از اتحادیه اروپا، انجام مراحل اداری مدتی طول کشید ولی بالاخره بعد از ۹ ماه، شالیزار در ماه جون ۲۰۱۴ وارد سوئد شد.
خانوم شالیزار که با اسم های دیگری مثل شالی، دخترم، خوشگل خانوم صدا میشه، هشت ماهه که به روال عادی زندگیش در اینجا، که ما از دیدنش لذت می بریم، حسابی عادت کرده و حتی همه راه‌های مختلفی که موقع قدم زدن انتخاب می‌کنیم رو خوب بلده.
شالی عاشق قدم زدن‌های ما در اطراف خونه هست. همیشه وقتی ۲۰ متر به خونه راه داریم، ما قلادشو باز می‌کنیم و او به سرعت به سمت خونه میدوه و مشغول بازی در حیاط میشه. او همچنین عاشق بازی کردن در برف هست..او عاشق استخوان‌های که بهش میدیم و اسباب بازی هاش از جمله خوک سوت سوتیش هست و برای مرغی که ما براش به عنوان جایزه آماده می‌کنیم از خوشحالی دیوونه میشه!همه همسایه‌ها به خوبی شالی رو می شناسند و هر کسی وقتی قصه زندگیشو میشنوه و رفتار و قیافه خوشگلشو می‌بینه، از تعجب انگشت به دهان میشه.هر وقت سگ دیگه‌ای بهش وق وق میکنه، با قیافه با مزه‌ای نگاشون میکنه انگار که داره میگه: “من از هشتگرد اومدم، جایی که با صدها سگ دیگه زندگی می‌کردم پس فکر نکنین که وق وق شما برای من کوچکترین ترسی ایجاد میکنه”.
او مهربونترین، با هوشترین، مؤدب‌ترین و بهترین سگ دنیاست و کلمات از بیان اینکه ما چقدر عاشقش هستیم، قاصرند. همیشه وقتی که از مدرسه یا کار به خونه میایم، او به سمتمون میدوه و با عشق شروع به لیس زدن صورت و دستهامون میکنه و قند در دل ما از این همه عشق، آب میشه!پناهگاه وفا یک تیکه کوچیک از بهشت هست. عشق و علاقهئ که داوطلبین این پناهگاه دارند بی نظیره و اگر به خاطر زحمات بسیار زیاد این داوطلبین نبود، ما نمیتونستیم دخترمونو اینجا بیاریم.
از همه داوطلبین وفا برای حمایت از ما و عشقشون به حیوانات ممنونیم.ما همچنین می‌خواهیم از فرح روان که همیشه به ما کمک کرده، سوال هامون رو جواب داده و حتی وقتی که سوئد بود، به ما سر زد تشکر کنیم.
همینطور از فرح آذری به خاطر لطفی که به ما داشت و وقت زیادی که برای ما گذشت و کارهای اداری و ویزیت‌های دامپزشک در ایران رو انجام داد بی نهایت سپاسگزاریم.
با عشق،حمید، زهرا، شیرین، نیوشا و البته شالیزار خانوم
Source: شالیزار
ژانویه 28, 2017
بلو (Bello)استیسی و جیمز حالی – اردیبهشت ۱۳۹۳ – سکرامنتو، کالیفرنیا
قبل از هرچیزی من باید سپاس صمیمانه خودم را نسبت به تمام کسانی که من را در این راه یاری کردند بیان کنم اگر چه به نظر می رسید که یک من توله سگ بی انضباطی هستم، اما مامان و بابا با صبر و حوصله تلاش کردند که این خلق و خوی من را تغییر بدهند .
من عاشق پیاده روی با بابا هستم. حسابی به من خوش می‌گذرد . حسابی ماجراجوی می‌کنیم و در طول مدتی که ورزش می‌کنیم سعی می‌کنم یاد بگیرم حرف گوش کنم و از قانون ها اطاعت کنم . ماشین سواری عالی است . بعضی وقت ها من روی صندلی جلو می نشینم و از بادی که از پنجره میوزد لذت می برم . بقیه موارد من روی صندلی عقب راحت لم میدهم و از موسیقی لذت می برم .همچنین من از کشتی گرفتن و کش واکش کردن با خواهر و برادر هایم لذت می برم. اگر من و برادر هایم موقع بعضی زیاده روی کنیم خواهرم خودش وسط می اندازه تا ما را آرام کند . او مثل یک خانم مبصر ما را به خط می‌کند .هنوز هم گاه گاهی از حد می گذرم و مجبورم یک گوشه بروم و آرام بشینم . خوب من هنوز کوچکم و خیلی چیز ها هست که باید یاد بگیرم .من خوب غذا خوب می خورم . غذا یم مرغ خام و پلو و نخود سبز هست که باعث می شود پوست و دندان هایم و به طور کلی سلامتیم تامین شود .
خلاصه اینکه ، مامان و بابا عاشق من هستند . من واقعا از این که این موقعیت را پیدا کردم تا در این خانواده زندگی کنم و از تمام کسانی که دراین راه به من کمک کردم سپاسگزارم .
سپاسگزارم برای اینکه برایم این عشق ، مراقبت و کاشانه دائمی رافراهم کردید.در امان خدا
بللوBello
Source: بلو (Bello)
ژانویه 28, 2017
دبورا و پیترو – بهمن ۱۳۹۳ – هیلزبرو، کالیفرنیا
تدي يا سينامون (دارچين) چند روز بعد از ورود به كاليفرنيا در ماه فوريه وارد زندگي ما شد. از اون موقع او خودشو با چيزهای زيادي در زندگي جديدش تطبيق داده.
او مثل يك جنتلمن ، خواهر ٤ و نيم كيلوييش، كاتن رو مثل يك برادر خوب در كنارش پذيرفته. او بدون احتياج به هيچ مراقبت خاصی، از سواري در ماشين لذت ميبره و مثل يك استاد با ليش راه ميره و مهمتر از همه، وقتی كه ازش خواسته ميشه، سريع خودشو براي بوسيدن به ما می رسونه.
ما اغلب از خودمون ميپرسيم كه چطور شد ما اينقدر خوش شانس شديم كه تدی وارد زندگيمون بشه؟ او از سگي كه هيچ بايد و نبايدي رو نمی دونست و من يكبار روي ميز آشپزخونه پيداش كردم تبديل به سگي شده كه به همه حرفهام كاملا گوش ميده.
ما همه ماه گذشته رو به تعطيلات در كنار دريا سپری كرديم و تدی بدون هيچ مشگلی مدام در حال قدم زدن كنار ساحل، در كنار ما بودن موقع غذا يا وقت گذروني در دور و اطراف بوده.تدی يك سگ خوشحاله و ما داريم باهاش كار ميكنيم كه وقتی در حضور سگ های ديگه روی ليش هست، خوشحالتر باشه. ما به زودی به مدرسه سگ ها ميبريمش تا همه ما منجمله تدی از زندگي با هم بيشتر لذت ببريم. آدم های دور و برمون مدام تدی رو بابت سرگذشتش و رفتارش تحسين مي كنند و ما از اين بابت خيلي مغروريم.
وقتي كه ما سگ سيزده سالمون رو از دست داديم، جای خاليش در قلبمون خيلي بزرگ بود ولی حضور اين سگ بی خانمان بزرگ پر موی خوشحال دوباره زندگيمونو پر از عشق و لبخند كرد.
از دنيلا و جان بابت نگهداری موقت از تدی و فرح و پناهگاه وفا بابت نجات تدي و رسوندنش به ما بی نهايت سپاسگزاريم.
Source: تدی (سینامون)
ژانویه 28, 2017
گلوریا دگاستن – بهمن ۱۳۹۳ امریویل، کالیفرنیا
من از تیم وفا بابت همه زحمت‌هایی که برای صورا (خاله ریزه) کشیدند بی نهایت سپاسگزارم. در مدت زمان کوتاهی که صورا با من هست، بسیار شیرین، دوست داشتنی، بازیگوش (مخصوصا وقتهایی که لیش رو می‌بینه و می فهمه که وقت قدم زدن هست) و یک همدم واقعی بوده. با توجه به گذشته صورا که قبل از وارد شدن به پناهگاه خودش باید از خودش مواظبت می کرد و بعد که در پناهگاه با سگ های زیادی باید کنار میومد و برای اینکه مورد توجه قرار بگیره، می‌بایستی دائم رقابت می کرد می تونست خیلی سگ گوشه گیر و تنهائی بشه ولی اینطور نشد. علتش هم آدمهای نازنینی هستند که در وفا به صورت داوطلبانه و عاشقانه از سگ‌ها مراقب می کنند و به صورا کمک کردند که سگ خوشحالی که هست بشه.
حالا کمی راجع به “مو” حرف بزنیم. من همیشه سگ‌هایی با موهای زیاد داشتم و وقتی که صورا را با موهای کمترش دیدم، خیلی خیالم راحت شد. ولی صورا منو گول زد! این بهار، من به اندازه‌ای مو بابت برس زدن به صورا جمع کردم که میشه باهاشون ۲-۳ تا صورا درست کرد! ولی من گله‌ای ندارم! صورا عاشق اینه که برس بشه و خیلی آروم با لبخند رضایتمندانه‌ای میشینه تا برسش کنم!وقتی که ما به پارک‌های مخصوص سگ‌ها میریم خیلی بهمون خوش می‌گذره.
صورا عاشق اینه که اینور اونور بدوه با سگهای دیگه بازی کنه و هر نقطه‌ای که ممکنه سگهای دیگه علامتگذاری کرده باشند رو پیدا کنه. او این کار رو با جدیت زیادی انجام میده و می‌خواد که از همه خبرهایی که سگ‌ها با علامتهشون پخش میکنند آگاه بشه. صورا همینطور هم به سراغ همه آدم های توی پارک میره و با مالیدن دماغش ، اصرار بر سلام علیک و نوازش شدن داره. انگار که دائم داره میگه: نازم کنین، نازم کنین! من خیلی سگ شیرینی هستم و عاشق اینم که نوازش بشم!ما توی یک آپارتمان زندگی می‌کنیم که خیلی امن هست و صورا میتونه بدون لیش اینور اونور بدوه. گیاهان زیادی مثل علف های دریایی در محوطه هستند که صورا دوست داره از وسطشون بدوه و بعد از دویدن‌ها هم همیشه باید یک دور توی علف ها غلط بزنه که قدم زدن ما کامل شده باشه. هر از گاهی هم از وسط گل و گیاه ها، منو چک میکنه که مطمئن بشه که همون دور و بر هستم.او یک همدم عالی هست که به خوبی با زندگی جدیدش و من، اخت شده. من هیچ وقت نمیتونم به اندازه کافی از شما‌ها که اینقدر از صورا خوب مواظبت کردید و به آمریکا فرستادینش تشکر کنم. خاله ریزه اسم سختی بود که من بخوام درست تلفظش کنم ولی به خاطر احترام به کشوری که ازش اومده و وفا، من دنبال یک اسم ایرانی بودم و تاریخچه زنان ایرانی رو بررسی کردم تا در مورد شاهزاده‌ای خوندم که ۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح زندگی میکرده به اسم صورا.
این یک اسم عالی برای این سگ شاهزاده کوچولو شیرین دوست‌داشتنی بود. بهتون قول میدم که از صورا خیلی خوب مراقبت میشه و ایشون تمام عشق و توجهی که لایق یک شاهزاده هست رو داره دریافت میکنه!مرسی و زنده باد وفا!
Source: صورا (خاله ریزه)
ژانویه 28, 2017
نوآم و ایتای – مرداد ۱۳۹۴ – شیکاگو، ایلینی آمریکا
کاوکاپ (آبتین سابق) در همان نظر اول مهرش به دل افتاد. چند ماه پیش ، قبل از اینکه ما او را ببینیم، یکی از پاهایش را از دست داد اما همیشه با روی باز و رفتاری پر از عشق با همه رفتار می کرد.
در مدت زمانی کوتاه نه تنها در بین اعضای خانواده گل سر سبد و مرکز توجه شد بلکه محبوب همسایه ها و اهل محل نیز شد و همه دلشان می خواست او را ناز و نوازش کنند.همیشه جایی می نشیند که بتواند همه اعضای خانواده را ببیند و اولین چیزی باشد که وقتی ما در خانه راه می رویم با آن روبرو می شویم تا مطمئن شود حتما دستی به سر و رویش می کشیم.
عشق او نسبت به هر چیز تازه ای فوق العاده است. سگ های کوچک، سنجابها، دنبال کردن کبوتر ها و برف. . جالب اینجاست که وقتی می دود، می پرد و یا دنبال می کند طوری رفتار می کند که انگار نه فقط سه تا پا بلکه شش تا پا دارد!
او واقعا عضو ایده آلی در خانه و خانواده ما است.با تشکر از همه دست اندر کاران عزیز وفا و پناهگاه سگ های شیکاگو که کاوکاپ را به زندگی ما آوردند. شما حرف ندارید!با سپاس از فرح خانم
در پناه خدا
نوآم
Source: کاوکاپ (آبتین)
