ژانویه 28, 2017
پریسا صالحی و برک فینلی – مهر ۱۳۹۳- واشنگتن دی سی

هایکو که الان اسمش شده ایکو، اول به صورت موقت قرار بود که پیش ما بمونه. او همه سفر هوایی طولانیش رو با اشتیاق زیادی به پایان رسوند و وقتی که ما در فرودگاه در قفسشو باز کردیم، با لبخندی بر لب و پر از آرامش از قفس اومد بیرون، انگار که می دونست چه آدمهایی براش چقدر زحمت کشیدند که به سر و سامان برسه.



او شیرین و خوش اخلاقه. وقتی که از چیزی میترسه، فقط به اونایی که خوب میشناسه اطمینان میکنه. او خیلی مهربونه و با وجود جراحاتی که از زندگی قبلیش داره، تونسته خودشو به زندگی جدیدش تطبیق بعده و بسیار آدمهاشو دوست داشته باشه.



سرف (اولین سگ ما از وفا)، تصمیم گرفت که میخواد ایکو همیشه پیش ما بمونه و ما هم گفتیم حتما! ایکو و سرف دائم مشغول سرگرم کردن اهل خونه و مهمونامون هستند. ایکو پسر لوس باباست و چرا که نه!با وجود اینکه ایکو کمتر از یک ساله که پیش ماست ولی تصور زندگی بدون او برامون کاری بسیار سخته.او در واشنگتن دی سی در یک خونه کوچیک زندگی میکنه که تعداد جای خواب برای سگها اونجا از تعداد کّل ادم ها و سگ های ساکن اونجا بیشتره!


آخر هفتهها با “برک” به کنار رودخونه یا با “پریسا و سرف” به مزرعه میره و در طول هفته، وقتشو در پارک سگ ها، کتابخونهها یا کافی شپها سپری میکنه.


ما از اینکه خانواده همیشگی این دو سگ نازنین هستیم بسیار ممنون و خوشحالیم. سرف راست میگفت که ما میباید ایکو را همیشه نگهش داریم
!پریسا، برک و سرف 
Source: ایکو (هایکو)
ژانویه 28, 2017
خانواده مکرمیک – دلتا، ۱۴ شهریور۱۳۹۴بی سی کانادا

سیبی خیلی اوضاعش رو براست و به خوبی در خانواده ما داره جا میفته. ما تصمیم گرفتیم که اسمشو نگه داریم چون به نظر میاد که در اکثر مواقع بهش عکسالعمل نشون میده (به غیر از مواقعی که حواسش با دونههای بارون که خیلی دوسشون داره پرت میشه!)



ما کشف کردیم که دخترمون عاشق آب هست. او معمولا با دخترم به حموم میره حتی اگر فقط گوشهای بشینه و از قطرات آبی که روش میریزه و خیسش میکنه لذت ببره. وقتی که بیرون بارون میاد، او توی همه چالههایی که توش آب جمع شده حسابی بازی میکنه. ما هیچ وقت سگی نداشتیم که اینقدر عاشق آب باشه. ما همیشه از زمانی که او هیجانزده با آبی که توی چالهها جمع شده بازی میکنه لذت می بریم و قهقهه میزنیم.



او خیلی با دو تا سگ دیگرمون و حتی گربه هامون جور شده. ما فقط وقت هایی که موش خونگی مون از قفسش بیرون میاد باید مواظب باشیم چون سیبی بدش نمیاد که سر به سرش بذاره. خوشبختانه موشمون معمولا توی قفسش میمونه ولی وقتی میاد بیرون، سیبی خیلی هیجان زده میشه.او عاشق راه رفتنهای ما در محله مون و سر زدن به پارک سگهای دور و بر هست.

بعضی وقتها احساس میکنم که سیبی از اینکه نمیتونه هر جایی که دو تا سگ دیگرمون میرن بره زیاد خوشحال نیست ولی بخوبی داره با این قضیه کنار میاد.ما خیلی از اینکه سیبی رو داریم ممنون هستیم و دخترم به خوبی داره از او نگهداری میکنه. او هر هر شب توی تخت دخترم میخوابه در حالی که دو تا سگ دیگرمون توی قفسشون با هم هستند. سیبی این امتیازو داره چون سگ دخترمه! دخترم واسش یک رختخواب پشمی دوخته و حتی براش یک اسباب بازی جیغ جیغی درست کرده و ما هم بینهایت خوشحالیم که دخترم اینقدر خوب مسئولیت سگش سیبی رو به عهده گرفته!

خانواده مک کرمیک و سیبی
Source: سیبی
ژانویه 28, 2017
لیان و جًک سمیلسن – تیر ۱۳۹۴ – بلرستان، نیو جرسی

تارا در جولای سال ٢٠١٥ به خانواده ما پيوست . در اصل قرار بود ما خانواده موقت و ميزبان او باشيم اما يك نگاه به چشمان زيبا و عميق او كافي بود تا عاشق و شيفته اين دختر زيبا شويم .




وقتي تارا به خانواده ما ملحق شد ما دو سگ ديگر هم داشتيم ، چيكا ١٤ ساله بود و اسكارلت ٦ ساله . متاسفانه چيكا در ماه سپتامبر درگذشت و روحش به بهشت پرواز كرد. تارا ارتباط عميق و نزديكي با خواهر بزرگش اسكارلت و با دختر عموها و پسر عموهايش مكس و مالي و تاكس و دلايلا و روبي در نيوجرسي و فلوريدا دارد.



از وقتيكه تارا به خانواده ما ملحق شده ، در همه سفرها همراه ما بوده ، از نيوجرسي تا واشنگتن دی سي ، از سواحل شرقي اتلانتيك تا فلوريدا . اكنون تارا ساكن فلوريدا است و اولين زمستان خود را در كنار اولين گروه ميهمانان زمستاني مي گذراند و منتظر ميهمانان بعدی است كه به زودی از راه مي رسند. تارا و اسكارلت هر دو عاشق ماشين سواری هستند و بلافاصله بعد از سوار شدن هم خوابشان مي برد . شايد اين هم يكي از خصوصيات سگ هاست .


تارا عاشق پياده روی های طولانی ماست حتي با وجود اينكه پشم هاي بلند و سنگيني دارد همچنان از پياده روی لذت مي برد و اصلا به نظر نمي رسد كه دلش برای هوای سرد و برفي نيوجرسی تنگ شده باشد. ( خودش امروز صبح به من گفت ! )


تارا الان به شدت مشغول تمرين پارس نکردن به مردم و از همه جا نپريدن و البته به شدت دنبال جلب توجه و محبت ديگران و دوست پيدا كردن است .

گرچه هر از گاهي در برخورد با آدم های غریبه و سگهای تازه وارد دچار مشكل مي شود، اما هنوز هم بسيار مشتاق ملاقات آدم ها و سگ های جديد و بازی با آنها در پارك های مخصوص سگ هاست .
Source: تارا
ژانویه 28, 2017
کارینا و داوید درتی – آبان ۱۳۹۳ – اطراف سیاتل، واشینگتن

آمریکا مدتی بود که من پست های مربوط به وفا که توسط خانم فرح روان گذاشته می شد را دنبال می کردم در همین اثنا عکسی از نادر را دیدم که در زمان ورودش به سیاتل احتیاج فوری به یک محل اقامت موقت داشت.


ما خودمان دو تا سگ مسن داشتیم و تازه از یک خانه دو اتاق خوابه به یک خانه رویایی چند هزار متری نقل مکان کرده بودیم. اصلا نمی توانستم تحمل کنم که نادر تنها به خاطر نداشتن جایی موقت، از آمدن به آمریکا محروم شود.او از آلمان وارد کانادا شده بود و از کانادا با ماشین به سیاتل رسیده بود و شب را با نازلی سپری کرده بود.



روز بعد دیوید او را از مرکز پاوبه خانه ما آورد. وقتی به خانه ما رسید خسته و غمگین بود تا اینکه روور و بیلی را دید و فهمید هنوز هم گروهی برای تعلق داشتن برایش امکان پذیر است. شب اول وقتی برای محافظت از غذایش در برابر سگها دندانهایش را نشان داد ما کمی نگران شدیم. این تنها باری بود که خشم او را ما دیدیم و چه کسی می تواند او را سرزنش کند؟ به سختی توانستیم او را به رفتن داخل قفس در شب عادت بدهیم. تا به حال من چنین زوزه ترسناکی از هیچ حیوانی نشنیده بودم. به هر ترفندی متوسل شدیم. او را پایین پله ها گذاشتیم، در اتاق خودمان گذاشتیمش و روی قفسش را پوشاندیم ، روی قفسش را برداشتیم. جلوی سگها گذاشتیمش . در آخر طاقت نیاوردیم و قفس را بیرون گذاشتیم و او را رها کردیم تا کنار سگهای دیگر بخوابد. او سگها را از ما بیشتر دوست داود.



روور فقط وقتی او را دوست دارد ما را با او قسمت نکند. من آنها را می بینم که با هم بازی می کنند و یا با هم زیر درخت می خوابند. بیلی با او رفتاری مادرانه دارد و نادر بیشتر از هر کسی دوست دارد با او وقت بگذراند. نادرکم کم از من و دیوید هم خوشش می آید . گاهی کنار ما روی تخت می خوابد، سرش را روی بالش من می گذارد.با وجود اینکه قدش بلند است اما فکر می کند می تواند سگ بغلی دیوید باشد. هر چند که او در خانه ما آزادانه می گردد، اما یک روز در هفته را در مهد کودک سگ ها می گذراند تا کمی با سگ های دیگر معاشرت کند و انرژی بی انتهایش را بسوزاند.


او می داند که کی قرار است برود و سگی خوشحال تر از او پیدا نمی کنید.ما کلی از دست نادر می خندیم. با وجود اینکه همیشه برایش غذا مهیاست اما او ترجیح می دهد نان و خوراکی های دیگر را از روی پیشخوان آشپزخانه کش برود.آخرین هنرنماییش در این زمینه یک بسته کلوچه سیب و دارچین بود که یکی از دوستانمان به مناسبت کریسمس به ما هدیه داده بود. ما تمام سعی مان را می کنیم که چیزها را از دسترس او دور نگه داریم، اما وقتی او را دیدیم که روی پیشخوان ایستاده بود کاملا غافلگیرشدیم. آن بالا با قیافه ای مضحک ایستاده بود و بروبر ما را نگاه می کرد و بعد آروغ زد آن هم بلند ترین آروغی که تا به حال شنیده بودیم!


از اینکه ما را با حضور نادر در زندگیمان شاد کردید سپاس گزارم. وقتی سگ فوق العاده ای وارد زندگیتان می شود انگار از اول با شما بوده است. او هر روز باعث خنده و شادی ما می شود. از اینکه او را به ما سپردید از شما ممنونیم. ما از ته دل او را دوست داریم.
Source: نادر
ژانویه 28, 2017
نوشی و ریتا اسانگرانی، ۲۶ آوت ۲۰۱۵، اتاوا، انتاریو

کانادابه محض رسیدن به تورنتو، مادر و خواهر جدید من، در فرودگاه با صورتی پر از لبخند، به همراه گروه بزرگی از استقبال کنندگان منتظر من بودند. همه از دیدن من خیلی خوشحال شده بودند.



من که خیلی خجالتی هستم، بلافاصله با خواهر جدیدم اخت شدم و تمام مسیر ماشین سواری از تورنتو تا خونه جدیدم در اتاوا رو به او پناه بردم. با نگاه کردن از پنجره، با دنیای جدیدی که سرسبز و پر از درخت بود مواجه شدم.




من خیلی به دور و برام اطمینان نداشتم بنابرین همیشه به مامانم میچسبیدم. من اصلا نمیخواستم که با آدم های غریبه کوچکترین کاری داشته باشم ولی کم کم با گذشت زمان، صبر و تعلیم، من شروع کردم به علاقمند شدن به خونهام و اطرافیان .


مامان بزرگ من، هر وقت که به دیدنش میریم، به من میگه که من خیلی سگ خوشگلی هستم. من همیشه سعی میکنم که وظیفمو به عنوان یک عضو خانواده به خوبی انجام بدم و هر وقت خاله من توی آشپزخونه آشپزی میکنه، من از پیشش تکون نمی خورم که اگر احیانا چیزی از دستش افتاد، من سریع بتونم کفّ خونه رو تمیز کنم.من قدم زدن با مامانمو دوست دارم و همیشه عروسک پر سر و صدای خودم، میمون رو با خودم میبرم هواخوری.
من دویدن توی علف های بلند رو دوست دارم و وانمود میکنم که دارم قایم باشک بازی میکنم. من بازی کردن با سگهای دیگه رو دوست ندارم ولی همیشه دوست دارم که اونها رو از دور تماشا کنم.البته من دو تا دوست سگ دارم که عاشق اینم که باهاشون بازی کنم. من همینطور با خواهرم کشتی میگیرم و وقتی هم که مامانم تلویزیون نگاه میکنه، من میرم بهش میچسبم که با هم نگاه کنیم. من بازی کردن با اسباب بازیهامو خیلی دوست دارم.من خیلی مواظب خانوادم هستم چون خیلی دوستشون دارم.

من کارهای جدیدی رو یاد گرفتم که انجام بدم و وقتی که خانوادم منو بغل میکنند، من هم متقابلاً بغلشون میکنم. من خیلی هم دختر مودبی هستم. بعضی از شیرین کاری هامو رو فقط اگر عازم رسما خواهش بشه انجام میدم! یک سنجاب در نزدیکی خونه ما زندگی میکنه که من همیشه بهش واق واق میکنم. اینجا دیگه خونه مانعه و من حسابی مواظبشم. نگران نباشید من تا به حل به خوبی تونستم جلوی سنجابو بگیرم که توی خونه نیاد!حالا میخوام یک رازی رو باهاتون در میون بگذارم و اون اینه که من عاشق برف هستم. وقتی برف میاد، من توش میدوم، میپرم و تا میتونم برف میخورم. اینجا برف زیاد میاد و من از این بابت خیلی خوشحالم.مامانم به من میگه که من هنوز احتیاج به یاد گرفتن دارم ولی من خیلی نسبت به اولای ورودم فرق کردم و بهتر شدم و مامانم خیلی به من افتخار میکنه. مامانم به من قول داده که وقتی من یاد گرفتم که بیشتر با سگهای دیگه کنار بیام، برام یه خواهر از پناهگاه وفا میاره.

من میدونم که در کنار مادر، خواهر و میمونم، آینده درخشانی در انتظارم هست و من برای یک آینده حتی بهتر در کانادا، کاملا آماده هستم.
Source: شِرا (گیرا)